วันนี้ถือเป็นวันดีๆ อีกวันหนึ่งเลยฮะ เจอน้องจอยแผนกไอทีที่ทำงานตอนพักเที่ยง น้องทักแบบตื่นเต้นดีใจมากๆ บอกว่า 'หนูอยากขอบคุณพี่มากเลยเรื่องหมาเน่าลอยน้ำ' เราก็หัวเราะแล้วยิ้ม 'มันช่วยให้หนูดีขึ้นจริงๆนะพี่'
 
คืออาทิตย์ก่อนนั่งรถบริษัทกลับบ้านพร้อมกัน ก็ทักไงฮะแบบว่าเหมือนไม่เจอกันนานละ แล้วน้องเล่าให้ฟังว่าเครียดๆปวดหัวถึงขั้นอยากจะอาเจียน ไปหาหมอได้ยามากินชุดใหญ่ น้องเค้าเลยถามว่าเวลาพี่เครียดพี่ทำยังไง หนูชอบเก็บคำพูดคนอื่นมาคิดมากจนเครียดเอง ก็เลยบอกว่า ก็แค่โยนทิ้งไง...น้องเค้าก็นิ่งๆ เลยเล่าเรื่องหมาเน่าลอยตามน้ำให้ฟัง
 
ว่าหมาเน่ามันส่งกลิ่นเหม็นลอยไหลไปตามน้ำใช่มั้ย ถามว่าเราเห็นแล้วเราจะหาไม้เกี่ยวเข้าฝั่งมาหาเรา หรือปล่อยมันลอยไปอย่างนั้นล่ะ เหมือนขยะใช่มั้ย ขยะเราจะเก็บไว้หรือจะทิ้งมันไปล่ะ เป็นพี่ๆก็โยนทิ้งไม่เก็บไว้หรอก เอาเวลาไปหาเรื่องสนุกเรื่องที่มันแฮปปี้ดีกว่าป่ะ
 
เราก็ไม่ได้อะไรนะ คือบอกน้องไปเท่าที่คิดว่าช่วยได้ บอกในสิ่งที่ตัวเองพยายามฝึกฝนมาก่อน แล้วพอได้ยินน้องมาพูดว่าเค้าอาการดีขึ้นเราก็ดีใจ มีแลกเบอร์โทรตั้งใจชวนกันไปทำบุญอีกด้วยนะ เลยบอกว่าเอาฤกษ์สะดวกละกัน อั้ยยะ!ชวนเจ้เข้าวัด5555
 
อีกเรื่องที่เราดีใจคือเรื่องของน้องทีน แฟนของวันเพื่อนสาวพยาบาล คงจะจำนางได้นะฮะ คือนางเล่าให้ฟังว่าทุกวันนี้ทีนยังนึกถึง คอยตามหาเรามาตลอด เคสทีนเนี่ยเราเองลืมไปแล้ว แต่พอกลับมาได้ฟังอีกครั้งก็จำได้และดีใจด้วย
 
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่น้องเค้าเรียนจบใหม่ๆ แล้วถูกเรียกตัวไปสัมภาษณ์งานที่ระยอง น้องเค้าโทรหาและขอยืมเงิน เราก็มีงานทำแล้ว ช่วยได้เราก็ช่วยไง ยังจำได้ว่าน้องมาหาที่หน้าหอ เราก็เอาตังค์มาให้บอกน้องว่าพี่ให้เลยไม่ต้องคืน แต่ถ้าอยากคืนไว้มีพร้อมคืนเมื่อไหร่ก็ได้ พี่ไม่รีบนะ
 
อาจจะเป็นเพราะว่าใจคนเรามองเห็นกันได้ในยามที่ลำบาก ถ้าเป็นเรา คนที่ช่วยเหลือเรายามลำบาก คนๆนั้นก็จะมีคุณค่ามีความหมายในสายตาเราใช่ป่ะ ทำดีไม่หวังผลมันอิ่มใจนะฮะ ทำไปเหอะถ้าเรายังมีคุณค่าต่อคนอื่นๆ อยู่บ้างแม้เพียงน้อยนิดมันก็ดีป่ะฮะ