blinkblog

วันนี้มาเล่าเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ที่ฝนได้ไปเจอมากับตัวเอง...
ปกติเป็นคนชอบดื่มกาแฟค่ะ ถึงแม้รู้ดีว่ามันไม่ค่อยดีกับตัวเอง
แต่ก็ยังดื่มอยู่ทุกๆ วัน อย่างน้อยก็วันละแก้ว ถ้ามากสุดก็สองแก้ว

แต่จะไม่ดื่มเกินบ่ายโมง เพราะคิดไปเองว่าเดี๋ยวจะนอนไม่หลับตอนกลางคืน
ถ้าวันไหนไม่กินเลยจะมีอาการปวดหัวมากค่ะ เลยทำให้รู้ตัวว่าติดแล้ว

คือฝนเคยตั้งใจจะเลิกดื่มกาแฟมาแล้วเมื่อสักสองปีก่อน...
แต่วิธีการมันหักดิบไปหน่อยคือหยุดกินเอาดื้อๆ ไปเสียเลย
ก็เลยทำให้เกิดอาการปวดหัวมากถึงขั้นทำอะไรไม่ได้ นอนไม่ได้
กินยาแก้ปวดก็ไม่หาย ทีแรกคิดว่า เป็นไมเกรนแน่แล้วเรา ต้องไปหาหมอ

แต่ก็ลองมาคิดดูดีๆว่าอะไรที่เราทำต่างไปจากเดิมทุกๆวันบ้าง
ก็สัณนิษฐานว่าน่าจะเป็นเพราะหยุดกินกาแฟ...
วันรุ่งขึ้นก็เลยลองกินกาแฟตามปกติดู ไม่มีอาการปวดหัวค่ะ
แต่วันถัดมาไม่กินมันกลับมาปวดมากอีกครั้ง นั่นคงเป็นคำตอบ

จากวันนั้นมาก็เลยต้องกินกาแฟต่อไปเรื่อยๆ แต่ลดปริมาณลง
ให้เหลือวันละแก้ว และจากวันละแก้วก็ลดลงมาเป็นครึ่งแก้วค่ะ
ทุกวันนี้ก็ปกติดีอยู่ แต่เข้าใจว่าคาเฟอีนคงเข้าเส้นไปมากโขแล้ว
เรียกได้ว่าอยู่ในสายเลือดเลยแล้วกัน...

ร่ายมายาวแล้ว จริงๆ อยากให้ดูรูปค่ะ พอดีฝนไปร้านกาแฟ
แล้ววันนี้สั่งเอสเพรสโซ่ร้อน ซึ่งคนที่เคยดื่มจะรู้ว่ามันขมนะ
ก็ต้องเติมอะไรที่มันหวานๆ ลงไปหน่อย



โดยทั่วๆไปที่ร้านก็จะมีน้ำเชื่อมให้เติม หรือไม่ก็น้ำตาลแดง
แต่ที่ร้านนี้เป็นน้ำเชื่อมอยู่ในขวดค่ะ ปัญหาคือเปิดไม่ออก
ด้วยความซื่อ ทั้งงัดปาก งัดฝา...แต่ก็ยังเปิดไม่ได้อีก
มองหน้าเพื่อนประมาณว่าช่วยด้วย ...เปิดไม่ได้...

เพื่อนยกมือเอื้อมมาหยิบไปดูอยู่สักประเดี๋ยวไม่เกินสองนาที
มันก็ทำอย่างในรูปนี้เทน้ำเชื่อมใส่แก้วเราหน้าตาเฉย...

พอมันว่างขวดน้ำเชื่อมลงเท่านั้นล่ะ ขำก๊าก...ก กันทั้งคู่
มันไม่ดื่มกาแฟแต่มันรู้วิธีเปิด ไอ้คนที่กินกาแฟน่ะหรือ...เฮ้อ...